طرحی با عنوان فوق با همکاری انجمن غیر دولتی دامون، گروه جنگلداری دانشگاه کردستان و اداره کل منابع طبیعی استان کردستان در شرف انجام است

بهبود زندگی روستاييان و افراد محلی، با استفاده از منابع موجود و مديريت بهينه منابع طبيعی، با استفاده از کمک و همکاری ايشان ، يکی از مهم ترين موضوعات حال حاضر، در مديريت مشارکتی منابع طبيعی در مناطق درگير با اين مسائل است که در اين پروژه، هدف اصلی و محوری را تشگيل می دهد.

برای شروع کار و تهیه پروپوزال طرح در گام نخست در پنج روستای منطقه مذکور (هواره خول، بلکه، وشترمل، کوخ مامو و گندمان) انتخاب و با استفاده از روشهای مشارکتی داده­ ها و اطلاعات اولیه برداشت گردید...

پیش طرح و تفکر اولیه طرح توسط مهندس سوده جمشیدیان (دبیر انجمن غیردولتی دامون) و دکتر هدایت غضنفری ( عضو هیئت علمی دانشگاه کردستان و رئیس مرکز توسعه و تحقیق جنگلهای زاگرس شمالی) نوشته شده است. در مرحله تدوین و ارائه پروپوزال آقایان اسعد مهدوی (کارشناس ارشد جنگلداری دانشگاه تهران)، محسن مصطفی(دانشجوی کارشناسی ارشد جنگلداری دانشگاه گرگان) ، افشین حاجی میرزایی(کارشناس ارشد جنگلداری دانشگاه گیلان) و لیلا رضازاده (کارشناس مرتعداری دانشگاه یزد) همکاری داشته­اند.

خلاصه ای از طرح

با اجرای طرح تدوين، ثبت و ترميم جنگلداری سنتی در روستای هواره خول کردستان به شماره IRA-G52-200(1, 2 or 3)- 00 (IRA98G52) که با حمايت برنامه کمک های کوچک تسهيلات محيط زيست جهانی UNDP-GEF/SGP و در حوزه شهرستان بانه اجرا شد ( طرح نمونه منابع طبيعی در سال 1384) ، و موفقيت اين طرح در دستيابی به اهداف و اجرای روش جنگلداری مشارکتی در روستای هواره خول؛ و با  تلطيف سياست سازمان جنگلها، از "طرح مبارزه با گلازنی " در منطقه ، به " طرح ساماندهی گلازنی" تهيه و اجرای طرحی مشابه برای جنگلهای منطقه آرمرده آغاز شد.

طرح ساماندهی و مديريت گلازنی در منطقه آرمرده، برای حدود 19000 هکتار از جنگلهای اين منطقه که در 5 بخش تقسيم بندی شده اند، توسط مرکز تحقيق و توسعه جنگلداری زاگرس شمالی، وابسته به دانشگاه کردستان( که در جريان اجرای پروژه SGP قبلی زمينه تاسيس آن فراهم شد) و با همکاری اداره منابع طبيعی، اجرا شد. و طرح های جنگلداری اجتماعی (Community Forestry) برای جنگلهای منطقه، با همکاری مردم محلی و کارشناسان سازمان جنگلها تهيه گرديد(سازماندهی اجرايی و نظارتی اين طرحها با همکاری سازمان جنگلها و در بدنه اين سازمان ، در جريان پروژه قبلی طراحی شده بود) .

جهت بهبود اجرای طرحهای جنگلداری تهيه شده و حفاظت منابع طبيعی، توجه به راههای معيشت جايگزين، به گونه ای که ضمن کاهش آسيب به طبيعت، درآمد مردم نيز افزايش يابد،  يکی از مهم ترين عوامل در همکاری جامعه محلی به شمار می رود. در اين زمينه، توجه به محصولات غير چوبی جنگل، بهبود روشهای برداشت محصولات فرعی،  و بازگشت ارزش افزوده ناشی از اين محصولات( از جمله انواع گال ها، صنايع دستی، توليد عسل و ... ) يکی از بهترين گزينه ها جهت کاهش فشار بر منابع طبيعی و ايجاد انگيزه در جامعه محلی برای حفاظت و بهره برداری خردمندانه از آن می باشد.  در اين زمينه ، وجود يک گونه بومی بز در منطقه،  به نام بز مرخز (مرغز) (که دارای موهای خاصی بوده و در ساير کشورهای جهان ( از جمله هند، پاکستان و...) ، يکی از منابع بسيار مهم نساجی به شمار می رود)، يکی از پتانسيل های مهم منطقه به شمار می رود که متاسفانه تاکنون مهجور مانده است. در اين مورد نيز  ايجادِ كارگاه­هاي كوچك نساجي به منظور افزايش درآمد بز مرخز و احياي نسل آن، در چهارچوب طرح مديريت تلفيقي جنگل- دام (اضافه كردن روش­هاي اصلاح و بهبود دامداري مرخز به ساماندهي ومديريت گلازني) ، به عنوان يک شيوه کارآمد معيشت جايگزين مطرح است.

اين طرح، شامل يک دسته ((Cluster از پروژه ها می گردد که در پنج روستای اصلي حوزه تهيه طرح و كوخ­هاي پيراموني آنها، جهت توانمند سازی جامعه محلی برای شناسايی راههای معيشت جايگزين و استفاده از اين روشها برای کاهش فشار بر منابع طبيعی و ايجاد معيشت پايدار در منطقه ، تحتِ نظارت يک پروژه هدايتگر و ناظر اين دسته(خوشه)  ( ارائه شده از طرف انجمن جوانان حافظ زمين (دامون و مرکز تحقيق و توسعه جنگل زاگرس شمالی) از طرح­ها انجام می گردد. (غضنفری و جمشیدیان، فرم ارائه پیش طرح).